PROJEKT: POWAŻNE STUDIO
tiket kereta toko bagus berita bola terkini anton nb Aneka Kreasi Resep Masakan Indonesia resep masakan menghilangkan jerawat puncak pass resort recepten berita terkini game online hp dijual
Nr 11 (2015): Realizm kapitalistyczny. Transformacje kultury wizualnej lat 80. i 90.

Redaktorka numeru: Magda Szcześniak

Zdjęcie na okładce: Jarosław Kozłowski, Standardy europejskie - wersja polska, 1999, dzięki uprzejmości Galerii AT. Numer współfinansowany przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, ze środków na Działalność Upowszechniającą Naukę w roku 2015.

Spis treści

Transformacje kultury wizualnej lat 80. i 90.

Transformacje kultury wizualnej lat 80. i 90.

Wstęp do jedenastego numeru "Widoku".
Czytaj (PL)       Read (EN)      
 

Punkt widokowy

Realizm kapitalistyczny polskiej transformacji

Realizm kapitalistyczny polskiej transformacji

Esej wizualny analizujący kulturę wizualną polskiej transformacji ustrojowej przy użyciu pojęcia "realizmu kapitalistycznego".
Czytaj/Oglądaj (PL)      
Magda Szcześniak,

Magda Szcześniak

http://uw.academia.edu/MagdaSzcze%C5%9Bniak
Instytut Kultury Polskiej UW

Ur. 1985. W kwietniu 2015 roku w Instytucie Kultury Polskiej UW obroniła doktorat "Wizualne konstruowanie tożsamości w polskiej przestrzeni publicznej po 1989 roku". Publikowała m.in. w „Dialogu”, „Kontekstach”, „Krytyce Politycznej”, „Kwartalniku Filmowym”, „Kulturze Współczesnej”, „Tekstach Drugich” i na "Dwutygodnik.com". Stypendystka Fundacji Fulbrighta (2010/11, University of Rochester, Graduate Program in Visual and Cultural Studies) oraz Narodowego Centrum Nauki (grant Preludium w latach 2013-2015). Interesuje się kulturą wizualną, teorią queer, polską transformacją ustrojową po 1989 roku, polityką tożsamościową, teoriami marksistowskimi. Latem 2016 roku ukaże się jej książka Normy widzialności. Tożsamość w czasach transformacji.

Mateusz Halawa

Mateusz Halawa

Instytut Filozofii i Socjologii PAN

Mateusz Halawa pracuje jako asystent w Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk i jako kierownik zespołu humanistyki i nauk społecznych School of Form.

Diamentowy kolczyk

Diamentowy kolczyk

Esej wizualny o modzie czasów transformacji.
czytaj (PL)       PDF (PL)       Read (EN)       PDF (EN)      
Justyna Jaworska,

Justyna Jaworska

Instytut Kultury Polskiej, Uniwersytet Warszawski

Adiunkt w Zakładzie Filmu i Kultury Wizualnej w Instytucie Kultury Polskiej UW. Kieruje międzyzakładowym Zespołem Badań Mody i Designu. Zajmuje się historią kultury polskiej XIX i XX wieku, polskim konsumeryzmem, teorią mody, kulturą popularną. Autorka książki Cywilizacja "Przekroju". Misja obyczajowa w tygodniku ilustrowanym (2008). Redaguje dział dramaturgii polskiej w mięsięczniku "Dialog".

Agata Zborowska

Agata Zborowska

Instytut Kultury Polskiej, Uniwersytet Warszawski

Doktorantka w Zakładzie Filmu i Kultury Wizualnej w Instytucie Kultury Polskiej UW. Przygotowuję rozprawę doktorską o życiu rzeczy w tuż powojennej Polsce (projekt finansowany w programie PRELUDIUM NCN). Publikowała m.in. w „Kontekstach”, „Kulturze Współczesnej”, „Kwartalniku Filmowym” i „Czasie Kultury”. Redaktorka bloga „mała kultura współczesna”.

„Takie różne garnitury i lakiery“. Moda w czasach transformacji

„Takie różne garnitury i lakiery“. Moda w czasach transformacji

Esej wizualny towarzyszący artykułowi "Diamentowy kolczyk" Justyny Jaworskiej i Agaty Zborowskiej
Czytaj/Oglądaj (PL)       Read / View (EN)      
Justyna Jaworska,

Justyna Jaworska

Instytut Kultury Polskiej, Uniwersytet Warszawski

Adiunkt w Zakładzie Filmu i Kultury Wizualnej w Instytucie Kultury Polskiej UW. Kieruje międzyzakładowym Zespołem Badań Mody i Designu. Zajmuje się historią kultury polskiej XIX i XX wieku, polskim konsumeryzmem, teorią mody, kulturą popularną. Autorka książki Cywilizacja "Przekroju". Misja obyczajowa w tygodniku ilustrowanym (2008). Redaguje dział dramaturgii polskiej w mięsięczniku "Dialog".

Agata Zborowska

Agata Zborowska

Instytut Kultury Polskiej, Uniwersytet Warszawski

Doktorantka w Zakładzie Filmu i Kultury Wizualnej w Instytucie Kultury Polskiej UW. Przygotowuję rozprawę doktorską o życiu rzeczy w tużpowojennej Polsce (projekt finansowany w programie PRELUDIUM NCN). Publikowała m.in. w „Kontekstach”, „Kulturze Współczesnej”, „Kwartalniku Filmowym” i „Czasie Kultury”. Redaktorka bloga „mała kultura współczesna”.

Zbliżenie

VHS i faza przejściowa polskiego kapitalizmu

VHS i faza przejściowa polskiego kapitalizmu

Artykuł stanowi próbę interpretacji historycznego fenomenu, jakim była obecność i popularność technologii wideo w Polsce w okresie transformacji. Fenomen ten odczytany jest jako kompleks ideologiczny, działający na różnych poziomach: treści dystrybuowanej na kasetach, modelu biznesowego, oferty skierowanej do szerokiej publiczności. VHS, poprzez dystrybuowane filmy, był nośnikiem realizmu kapitalistycznego: ukazywał kapitalistyczną formację społeczną jako tło dla sposobu, w jaki jednostka doświadcza swojego życia. VHS był też zjawiskiem przejściowym: jako technologia, nośnik treści i praktyka utracił popularność równolegle z końcem fazy polskiego kapitalizmu, z którą był powiązany.

CZYTAJ (PL)       PDF (PL)       Read (EN)       PDF (EN)      
Krzysztof Świrek

Krzysztof Świrek

Instytut Socjologii, Uniwersytet Warszawski

Doktorant i pracownik dydaktyczny w Instytucie Socjologii UW. Interesuje się teoriami ideologii, historią idei politycznych i analizą klasową. Jako krytyk filmowy współpracuje z miesięcznikiem „Kino” i „Dwutygodnikiem”.

Słabe obrazy klasy średniej

Słabe obrazy klasy średniej

Artykuł analizuje wizualne mechanizmy budowania nowej klasy średniej w okresie polskiej transformacji ustrojowej. W transformacyjnej kulturze wizualnej obrazy pełnią rolę kodów, za pomocą których aspirujący do klasy średniej komunikowali swoje istnienie i status, a także rozpoznawali siebie nawzajem. Równocześnie jednak obrazy wykorzystywano do wydzielania nowej klasy średniej z całości społeczeństwa. Autorka przygląda się więc zarówno "kaprealistycznym" obrazom promującym nastawione na podwyższanie swojego statusu społecznego jednostki, jak i wykluwającym się w toku transformacji wizualnym mechanizmom dystynkcji, różnicującym polską klasę średnią na mniej i bardziej nowoczesną).
Czytaj (PL)       PDF (PL)       Read (EN)       PDF (EN)      
Magda Szcześniak

Magda Szcześniak

http://uw.academia.edu/MagdaSzcze%C5%9Bniak
Instytut Kultury Polskiej, Uniwersytet Warszawski

Ur. 1985. W kwietniu 2015 roku w Instytucie Kultury Polskiej UW obroniła doktorat "Wizualne konstruowanie tożsamości w polskiej przestrzeni publicznej po 1989 roku". Publikowała m.in. w „Dialogu”, „Kontekstach”, „Krytyce Politycznej”, „Kwartalniku Filmowym”, „Kulturze Współczesnej”, „Tekstach Drugich” i na "Dwutygodnik.com". Stypendystka Fundacji Fulbrighta (2010/11, University of Rochester, Graduate Program in Visual and Cultural Studies) oraz Narodowego Centrum Nauki (grant Preludium w latach 2013-2015). Latem 2016 roku nakładem Fundacji Bęc Zmiana ukaże się jej książka Normy widzialności. Tożsamość w czasach transformacji.

Polski bayer. Obrazy disco polo w latach 90.

Polski bayer. Obrazy disco polo w latach 90.

Artykuł dotyczy estetyki disco polo czasów transformacji. Autorka przygląda się różnym obrazom – Gali Piosenki Popularnej i Chodnikowej z 1992 roku, teledyskom, okładkom kaset, materiałom kampanii prezydenckiej z 1995 roku – i stara się zdefiniować strategię performatywną discopolowca oraz umieścić obrazy disco polo w szerszym polu transformacyjnych narracji społeczno-kulturowych, które dotyczyły klas niższych oraz ich miejsca we wspólnocie. Dowodzi, że obrazy społeczeństwa disco polo idą w poprzek ustandaryzowanych wyobrażeń o apatycznej prowincji i tę kondycję chcą przekroczyć. Ponadto, w odniesieniu się do dyskusji inteligencji z lat 90. i wbrew jej przeświadczeniu o postromantycznych właściwościach disco polo, pokazuje, że gatunek ten wiele zawdzięcza „romantycznej rekwizytornii”.
CZYTAJ (PL)       PDF (PL)       READ (EN)       PDF (EN)      
Monika Borys

Monika Borys

Uniwersytet Warszawski, Instytut Kultury Polskiej

Doktorantka w Zakładzie Filmu i Kultury Wizualnej w Instytucie Kultury Polskiej UW. Interesuje się filozofią feministyczną, teorią postkolonialną i kulturą wizualną. Publikowała m.in. w „Praktyce Teoretycznej”, „Ha!art” i „małej kulturze współczesnej”. Zajmuje się badaniem wsi w polskiej kulturze wizualnej po 1989 roku.

Gra w kapitalizm. PRL, konstruowanie pamięci i gry cyfrowe

Gra w kapitalizm. PRL, konstruowanie pamięci i gry cyfrowe

Artykuł poświęcony jest sposobom konstruowania w polskiej kulturze gier komputerowych wyobrażeń na temat rodzimej branży growej, a pośrednio – kapitalizmu. Obraz wyłaniający się m.in. z aktualnych publikacji związanych z polskimi grami oraz przesłanie towarzyszące wystawie Digital Dreamers zostaje zestawiony z analizą gier, reklam oraz tekstów z prasy branżowej z okresu od połowy lat 80. do połowy lat 90. XX wieku. To zderzenie prowadzi do dekonstrukcji opowieści o korzeniach polskiej branży gier i postawienia pytań o możliwość napisania jej historii w duchu tekstów Mariany Mazzucato czy Manuela Castellsa i Pekki Himanena.

Czytaj (PL)       PDF (PL)       READ (EN)       PDF (EN)      
Mirosław Filiciak

Mirosław Filiciak

Instytut Kulturoznawstwa, Uniwersytet SWPS

Medioznawca, dyrektor Instytutu Kulturoznawstwa Uniwersytetu SWPS. Zajmuje się wpływem mediów cyfrowych na praktyki uczestnictwa w kulturze. Autor książki Media, wersja beta. Film i telewizja w czasach gier komputerowych i internetu (2013), redaktor kwartalnika „Kultura popularna”.

Autentyczny resentyment. Cięcia gatunkowe i ideologemy w „eksperymentalnych” powieściach George’a Gissinga

Autentyczny resentyment. Cięcia gatunkowe i ideologemy w „eksperymentalnych” powieściach George’a Gissinga

Polski przekład czwartego rozdziału książki The Political Unconscious (1981). Autor analizuje w nim rolę resentymentu w powieściach George'a Gissinga, wskazując na proces, w którym resentyment przestaje wytwarzać obrazy ideologiczne i skłania czytelnika do dostrzeżenia historycznej i społecznej rzeczywistości i uwzględnienia świadomości klasowej.
Czytaj (PL)       PDF (PL)      
Fredric Jameson

Fredric Jameson

http://literature.duke.edu/people?Gurl=&Uil=812&subpage=profile
Comparative Literature, Center for Critical Theory Duke University

Autor licznych książek w tym Marxism and Form (1971), The Political Unconscious (1981), Postmodernism, or, The Cultural Logic of Late Capitalism (1990) oraz najnowszych Valences of the Dialectic (2009), The Antinomies of Realism (2013) a także The Ancients and the Postmoderns (2015). Oddany analizie dzieł literackich jako narracji silnie nacechowanych politycznie i społecznie. Zdobywca Holberg Prize w 2008 oraz MLA Lifetime Achievement Award 2011 za całkokształt pracy badawczej.

Panorama

Okrutny optymizm

Okrutny optymizm

Polski przekład pierwszego rozdziału książki Cruel Optimism (2011), poświęcony zanikaniu fantazji o dobrym życiu, która sprawiła, że ludzie przywiązali się do rozmaitych form intymnej i politycznej normatywności, pomimo nieustannego poczucia nieprzystawania. "Optymizm” nie oznacza tu emocji, ale afektywną strukturę przywiązania, która umożłiwia ludziom przertwanie i rozwój w zwyczajnym życiu w kryzysie.
CZYTAJ (PL)       PDF (PL)      
Lauren Berlant

Lauren Berlant

https://english.uchicago.edu/faculty/lauren-berlant
English Department, University of Chicago

Autorkę interesuje, w jaki sposób tryby uczestnictwa u społeczeństwie zachowują krytyczne i optymistyczne formy przywiązania to tego, co polityczne jako mmiejsca wspólnotowego trwania i potencjalności. Autorka The Anatomy of National Fantasy (1991), The Female Complaint: The Unfinished Business of Sentimentality in American Culture (2009), The Queen of America Goes to Washington City: Essays on Sex and Citizenship (1997) oraz Cruel Optimism (2011). Redaktorka tomów Intimacy (2000), Our Monica, Ourselves: Clinton and the Affairs of State (z Lisą Duggan 2001) oraz Compassion: the Culture and Politics of an Emotion (2004).

Czy spacer diwy po kinowym ekranie jest historią filmu oraz dlaczego odpowiedź na to pytanie powinna być twierdząca?

Czy spacer diwy po kinowym ekranie jest historią filmu oraz dlaczego odpowiedź na to pytanie powinna być twierdząca?

W eseju przyglądam się wizualnym tradycjom wypracowanym przez Nową Falę, które w nieoczywisty sposób widoczne są we współczesnym kinie. Francuskich reżyserów traktuję jako realizatorów — niekoniecznie pomysłodawców — myślenia o obrazie do pewnego stopnia autonomicznym od historii opowiadanej w filmie. Choć zawsze niepełne, oderwanie od przymusu znaczenia ma w teorii kina i w studiach nad kulturą wizualną doniosłe konsekwencje, torujące drogę do refleksji nad samą materią obrazu i jej wcieleniem w kinie. Obrazując „myślenie płaszczyznowe”, posługuję się metaforą diwy — nie osoby, lecz ciała funkcjonującego na płaszczyźnie ekranu. Powołując się na przykład Mandarynki Seana Bakera (2015), proponuję też namysł nad możliwym antagonizmem między realizmem a obrazowaniem.

Czytaj (PL)       PDF (PL)      
Aleksander Kmak

Aleksander Kmak

Instytut Kultury Polskiej, Uniwersytet Warszawski

Doktorant w Zakładzie Filmu i Kultury Wizualnej IKP UW. Zajmuje się teorią i historią filmu w ramach studiów nad kulturą wizualną. Regularnie publikuje w magazynie "Szum".

Budowniczowie ruin: reprezentacje zburzonej Warszawy w rysunku i wystawach lat 40.

Budowniczowie ruin: reprezentacje zburzonej Warszawy w rysunku i wystawach lat 40.

Artykuł analizuje rysunki przedstawiające zniszczoną Warszawę, powstałe bezpośrednio po drugiej wojnie światowej, zwracając szczególna uwagę na rozróżnienie pomiędzy ruinami a gruzem, oraz wzajemną relację pomiędzy dwoma pojęciami. Już w 1945 roku Muzeum Narodowe w Warszawie zorganizowało wystawę rysunków i gwaszy zatytułowaną „Ruiny Warszawy”, a cykl rysunków Tadeusza Kulisiewicza pt. „Warszawa 1945” należy do najżywiej dyskutowanych prac tego czasu. Przedstawienia zrujnowanego miasta ujmuję więc w kontekście współczesnych im praktyk muzealnych, jaki i poezji oraz prozy opłakującej Warszawę, poddając refleksji sposoby w konstruowania obrazu heroicznych ruin z warszawskiego gruzu.
Czytaj (PL)       PDF (PL)      
Agata Pietrasik

Agata Pietrasik

Freie Universitat Berlin. Instytut Historii Sztuki

Historyczka sztuki, doktorantka na Freie Universität w Berlinie, gdzie przygotowuje rozprawę doktorską poświęconą polskiej sztuce w pierwszych latach po II wojnie światowej.

Perspektywy

Persistent Looking in Times of Crisis. Nicholas Mirzoeff in Conversation with Magda Szcześniak

Persistent Looking in Times of Crisis. Nicholas Mirzoeff in Conversation with Magda Szcześniak

Rozmowa wokoł najnowszej książki Nicholasa Mirzoeffa Jak zobaczyć świat (2015; polskie wydanie 2016).
Read (EN)       PDF (EN)      
Nicholas Mirzoeff,

Nicholas Mirzoeff

http://www.nicholasmirzoeff.com/index.html
New York University

Profesor mediów, kultury i komunikacji na New York University. Od 2013 roku wykłada również kulturę wizualną na Middlesex University w Londynie. Autor An Introduction to Visual Culture (1999), The Visual Culture Reader (1998), Watching Babylon. The War in Iraq and Global Visual Culture (2005), The Right to Look. A Counterhistory of Visuality (2012) oraz Jak zobaczyć świat (2015; polskie wydanie 2016). W 2012 roku rozpoczął prowadzenie codziennego bloga poświęconego ruchowi Occupy, a w 2014 roku rozpoczął otwarty projekt pisarski After Occupy: What We Learned. Obecnie pracuje nad książką wstępnie zatytułowaną The Visual Commons #BlackLivesMatter, poświęconą tworzeniu się wizualnych wspólnot od rewolucji haitańskiej aż do ruchu Black Lives Matter.

Magda Szcześniak

Magda Szcześniak

http://uw.academia.edu/MagdaSzcze%C5%9Bniak
Instytut Kultury Polskiej UW

Ur. 1985. W kwietniu 2015 roku w Instytucie Kultury Polskiej UW obroniła doktorat "Wizualne konstruowanie tożsamości w polskiej przestrzeni publicznej po 1989 roku". Publikowała m.in. w „Dialogu”, „Kontekstach”, „Krytyce Politycznej”, „Kwartalniku Filmowym”, „Kulturze Współczesnej”, „Tekstach Drugich” i na "Dwutygodnik.com". Stypendystka Fundacji Fulbrighta (2010/11, University of Rochester, Graduate Program in Visual and Cultural Studies) oraz Narodowego Centrum Nauki (grant Preludium w latach 2013-2015). Interesuje się kulturą wizualną, teorią queer, polską transformacją ustrojową po 1989 roku, polityką tożsamościową, teoriami marksistowskimi. Latem 2016 roku ukaże się jej książka Normy widzialności. Tożsamość w czasach transformacji.

Świat się zmienia

Świat się zmienia

Fragment książki Nicholasa Mirzoeffa, Jak zobaczyć świat w przekładzie Łukasza Zaremby, Wydawnictwo Karakter-Muzeum Szuki Nowoczesnej w Warszawie, Warszawa 2016.

CZYTAJ (PL)       PDF (PL)      
Nicholas Mirzoeff

Nicholas Mirzoeff

New York University

Profesor mediów, kultury i komunikacji na New York University. Od 2013 roku wykłada również kulturę wizualną na Middlesex University w Londynie. Autor An Introduction to Visual Culture(1999), The Visual Culture Reader (1998), Watching Babylon. The War in Iraq and Global Visual Culture (2005), The Right to Look. A Counterhistory of Visuality (2012) oraz Jak zobaczyć świat (2015; polskie wydanie 2016). W 2012 roku rozpoczął prowadzenie codziennego bloga poświęconego ruchowi Occupy, a w 2014 roku rozpoczął otwarty projekt pisarski After Occupy: What We Learned. Obecnie pracuje nad książką wstępnie zatytułowaną The Visual Commons #BlackLivesMatter, poświęconą tworzeniu się wizualnych wspólnot od rewolucji haitańskiej aż do ruchu Black Lives Matter.

Pocztówki ze świata. Edward Żebrowski i Krzysztof Zanussi

Pocztówki ze świata. Edward Żebrowski i Krzysztof Zanussi

Fragment książki Jakuba Sochy o Edwardzie Żebrowskim, która ukaże się w 2017 roku nakładem wydawnictwa Czarne.
CZYTAJ (PL)       PDF (PL)      
Jakub Socha

Jakub Socha

Ur. 1983, absolwent filmoznawstwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Krytyk filmowy. Zwycięzca konkursu im. Krzysztofa Mętraka (2007). Współzałożyciel nieistniejącej już „Gazety Filmowej”. Publikuje w „Kinie” i „Filmwebie”. Współautor tomów Polskie kino niezależne (2005) oraz Nie chcę spać sam. Kino Tsai Ming – Lianga (2009). Kieruje działem filmowym w "Dwutygodnik.com".

Migawki

Robotnicy sztuki nie idą do raju

Robotnicy sztuki nie idą do raju

Recenzja wystawy "Chleb i róże" w warszawskim Muzuem Sztuki Nowoczesnej, kuratorowanej przez Łukasza Rondudę i Natalię Sielewicz.
CZYTAJ (PL)       PDF (PL)      
Jakub Majmurek

Jakub Majmurek

Krytyka Polityczna

Ukończył filmoznawstwo oraz politologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Obecnie przygotowuje doktorat o współczesnej „filozofii aktualności”, zwłaszcza francuskiej, w Szkole Nauk Społecznych przy IFiS PAN. Interesuje się lacanowską psychoanalizą. Publicysta i krytyk filmowy publikujący w licznych mediach drukowanych i internetowych (m.in. w „Gazecie Filmowej”, „Tygodniku Powszechnym”, „Le Monde Diplomatiqe Edycja Polska”, „Bez Dogmatu” oraz na portalach Polskiego Radia, Lewica.pl). Współtworzy witrynę internetową Krytyki Politycznej. Redaktor prowadzący m.in. książek filmowych Wydawnictwa Krytyki Politycznej.

Partycypacja na peryferiach

Partycypacja na peryferiach

Omówienie książki Claire Bishop Sztuczne Piekła. Sztuka partycypacyjna i polityka widowni (Fundacja Bęc Zmiana, Warszawa 2015).
CZYTAJ (PL)       PDF (PL)      
Agata Pyzik

Agata Pyzik

Dziennikarka, krytyczka. Pisze o kulturze, sztuce, estetyce i polityce do publikacji książkowych oraz dla wielu czasopism w Wielkiej Brytanii i w Polsce, m.in „The Guardian”, „The Wire”, „Frieze”, "Calvert Journal" „Dwutygodnik.com”, "Polityka", „Krytyka Polityczna”, „Szum”. Autorka książki Poor but Sexy. Culture Clashes in Europe East and West, wydanej przez angielskie wydawnictwo Zero Books (2014). Interesuje się kulturą krajów realnego socjalizmu, okresem zimnej wojny i transformacją ustrojową w krajach postkomunicztycznych.

Stawka nie-całości

Stawka nie-całości

Tekst jest krytyczną analizą książki Kuby Mikurdy pt. Nie-całość. Żiżek, Dolar, Żupanćić (2015).
CZYTAJ (PL)       PDF (PL)      
Krzysztof Wolański

Krzysztof Wolański

Doktor filozofii. Zajmuje się przede wszystkim psychoanalizą i współczesną myślą krytyczną. Nauczyciel filozofii w Wielokulturowym Liceum Humanistycznym im. Jacka Kuronia. Autor książki Sędzia Schreber: Bóg, nerwy i psychoanaliza (2012).

Numer jeden i numer dwa

Numer jeden i numer dwa

Recenzja Rozmów o Godardzie Kai Silverman i Haruna Farockiego (1998) w polskim przekładzie i pod redakcją naukową Pauliny Kwiatkowskiej. Rozmowy przybliżają metodą close reading wybrane filmy reżysera, od Żyć własnym życiem z 1964 roku po Nową Falę z 1990 roku.
CZYTAJ (PL)       PDF (PL)      
Monika Talarczyk-Gubała

Monika Talarczyk-Gubała

Wydział Organizacji Sztuki Filmowej, Państwowa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi

Prof. PWSFTviT w Łodzi, historyczka kina. Autorka monografii: PRL się śmieje! Polska komedia filmowa 1945–1989 (2007), Wszystko o Ewie. Filmy Barbary Sass a kino kobiet w drugiej połowie XX wieku (2013), Biały mazur. Kino kobiet w polskiej kinematografii (013), Wanda Jakubowska. Od nowa (2015).