PROJEKT: POWAŻNE STUDIO
tiket kereta toko bagus berita bola terkini anton nb Aneka Kreasi Resep Masakan Indonesia resep masakan menghilangkan jerawat puncak pass resort recepten berita terkini game online hp dijual
Nr 7 (2014): Postkolonialne archiwa obrazów

Redaktor numeru: Tomasz Szerszeń

Zdjęcie na okładce: Flora Gomes trzymający klaps podczas kręcenia Guiné-Bissau, 6 Anos Depois, 1980 (film nieukończony). © INCA Guinea-Bissau, José Cobumba, Josefina Crato, Flora Gomes, Sana na N’Hada

Dofinansowano ze środków Rektora Uniwersytetu Warszawskiego i Dziekana Wydziału Polonistyki UW oraz Centrum Humanistyki Cyfrowej Instytutu Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk.

Spis treści

Postkolonialne archiwa obrazów

Postkolonialne archiwa obrazów

Wprowadzenie do numeru 7/2014.
CZYTAJ (PL)       PDF (PL)       READ (EN)       PDF (EN)      
 

Punkt widokowy

Alang Transfer

Alang Transfer

Prezentacja projektu Alang Transfer (2014)
Oglądaj (PL)       VIEW (EN)      
Janek Simon

Janek Simon

http://culture.pl/pl/tworca/janek-simon

(ur. 1977) polski artysta. Zajmuje się sztuką interaktywną, wideo, tworzy instalacje, obiekty, akcje artystyczne. Twórca projektu „Rok Polski na Madagaskarze” (2006) we współpracy z Atlasem Sztuki, Łódź (2006). Uczestniczył w programie rezydencjalnym Headlands Artist in Residence w San Francisco oraz Gasworks w Londynie (2007); Laureat nagrody Fundacji Deutsche Bank Spojrzenia (2007). W 2008 roku założył (wraz z Kubą Barbaro i Jankiem Sową) Spółdzielnię Goldex Poldex. Jego sztukę inspirują gry komputerowe, internet, film, kultura popularna. Podstawowym tematem twórczości jest katastrofa, kataklizm, utopia, pogranicze sztuki i nauki. Prace artysty prezentowane były na licznych wystawach w Polsce i za granicą.

Materialista historyczny w Nollywood

Materialista historyczny w Nollywood

Tekst towarzyszy prezentacji projektu Jana Simona Alang Transfer. W swoich projektach realizowanych w Indiach, na Madagaskarze, jak i w Nigerii polski artysta łamie linearną historię kolonialnej zależności, profanując ją, czy też odsłaniając możliwość pomyślenia jej w inny – bardziej autonomiczny – sposób.
CZYTAJ (PL)       PDF (PL)       READ (EN)       PDF (EN)      
Michał Pospiszyl

Michał Pospiszyl

Instytut Filozofii, Uniwersytet Warszawski

Doktorant Instytutu Filozofii UW i redaktor „Praktyki Teoretycznej”. Autor kilkunastu artykułów naukowych drukowanych w „Kwartalniku Filozoficznym”, „Kulturze Współczesnej”, „Praktyce Teoretycznej”, tomach opublikowanych przez wydawnictwo Krytyki Politycznej i Korporację Ha!art. Zajmuje się przede wszystkim marksizmem autonomistycznym, teologią polityczną, kulturą wizualną, teoriami zależności, oraz podziemnymi nurtami późnego średniowiecza i wczesnej nowożytności.

Album

Album

Prezentacja projektu Album (2013).
VIEW / OGLĄDAJ (EN/PL)      
Sammy Baloji

Sammy Baloji

http://www.imanefares.com/lartiste_contenueng.php?IDcontenu=52&IDartiste=20

Urodzony w 1978 roku w Lubumbaszi w Demokratycznej Republice Konga Sammy Baloji jest fotografem i artystą wideo. Od pewnego czasu już skupia się w swojej pracy artystycznej na architektonicznym i przemysłowym dziedzictwie Katangi. Brał udział w różnych międzynarodowych wystawach, takich jak Biennale w Bamako, Biennale w Cap, oraz Tate Modern (na wystawie Contested Terrains). Jego wystawę indywidualną, The Beautiful Time in Katanga, prezentowało Museum of African Art w Nowym Jorku (2010) oraz Smithsonian Museum w Waszyngtonie (2012/2013). Prace Balojiego znajdują się w wielu publicznych i prywatnych instytucjach, takich jak Smithsonian, Centre National des Arts Plastiques czy Quai Branly w Paryżu, a także w Musée des Confluences w Lyon oraz Arthur Walther Collection. Przeważnie dotykają problematyki pamięci oraz konsekwencji kolonizacji.

Album zdjęć. Album

Album zdjęć. Album

Tekst poświęcony jest projektowi kongijskiego artysty Sammy'ego Baloji'ego Album (2013). Baloji w swoim cyklu łączy historyczne fotografie belgijskiego podróżnika i myśliwego Henry'ego Pauwelsa eksplorującego Kongo w latach 1911-13 ze współczesnymi zdjęciami ukazującymi przemoc i konflikty w tym samym regionie, tylko dzisiaj. Album lokuje się więc z pewnością w kręgu „kolonialnej hauntologii” w rozumieniu T.J. Demosa. Album pozostaje narzędziem do zawieszania sensu, do ożywiania historii w sposób, który raczej mnoży pytania, niż daje konkretne odpowiedzi. Taki sposób rozumienia czasowości, rozumienia historii, powraca nieustannie również w innych projektach kongijskiego artysty
CZYTAJ (PL)       PDF (PL)       READ (EN)       PDF (EN)      
Tomasz Szerszeń

Tomasz Szerszeń

http://www.ispan.pl/pl/o-instytucie-sztuki-pan/struktura-instytutu-sztuki-pan
Instytut Sztuki, Polska Akademia Nauk

(ur. 1981) antropolog kultury, fotograf. Adiunkt w Instytucie Sztuki PAN, członek redakcji kwartalników „Konteksty” i „Widok. Teorie i praktyki kultury wizualnej”. Absolwent Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na UW i Fotografii w PWSFTviT w Łodzi, doktor nauk o sztuce. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Fundacji na rzecz Nauki Polskiej i Rządu Francuskiego. Publikował m.in. w „Literaturze na Świecie”, „Kontekstach”, „Widoku”, „Res Publice Nowej”, „Kwartalniku Filmowym”, a także m.in. w książkach Inne przestrzenie, inne miejsca czy Przekleństwa wyobraźni.  Autor książki Podróżnicy bez mapy i paszportu (słowo / obraz terytoria, Gdańsk 2014). Swoje projekty artystyczne pokazywał m.in. na wystawach w Muzeum Sztuki w Łodzi, Fundacji Archeologia Fotografii i Galerii Asymetria w Warszawie, Nowym Teatrze w Warszawie, Muzeum Mickiewicza w Stambule, a także na Paris Photo w Paryżu.

 

Zbliżenie

Widmologia kolonialna. "Vita Nova" Vincenta Meessena

Widmologia kolonialna. "Vita Nova" Vincenta Meessena

Rozdział z książki T.J. Demosa Return to the Postcolony: Spectres of Colonialism in Contemporary Art (Sternberg Press, Berlin 2013).
CZYTAJ (PL)       PDF (PL)      
T.J. Demos

T.J. Demos

http://havc.ucsc.edu/faculty/tj-demos
History of Art and Visual Culture Faculty, University of California Santa Cruz

Profesor Historii Sztuki i Kultury Wizualnej na University of California Santa Cruz. Zajmuje się sztuką współczesną, kulturą wizualną, a w szczególności politycznym potencjałem sztuki oraz artystycznymi reakcjami na procesy globalizacji i migracji. Autor książek The Migrant Image: The Art and Politics of Documentary during Global Crisis (2013), Return to the Postcolony: Spectres of Colonialism in Contemporary Art (2013), Dara Birnbaum: Technology / Transformation: Wonder Woman (2010) i The Exiles of Marcel Duchamp (2007). 

Przed "Six years after". Notatki o powrocie pewnego archiwum filmowego w Gwinei-Bissau

Przed "Six years after". Notatki o powrocie pewnego archiwum filmowego w Gwinei-Bissau

W 2011 roku artystka Filipa César miała możliwość pracy w archiwach Instituto Nacional de Cinema e Audiovisual (INCA) w Bissau, w których przechowywane są materiały filmowe z okresu wojny wyzwoleńczej i pierwszych lat niepodległości Gwinei-Bissau (1972-1980). Razem z dwoma zaangażowanymi reżyserami z Gwinei-Bissau (Flora Gomes i Sana na N'Hada) i grupą badaczy i filmowców z tego kraju, Filipa César pracuje od tego momentu nad rozmaitymi, często eksperymentalnymi formami ukazania i rewaluacji tego archiwum. Tobias Hering uczestniczył na wielu poziomach w tym procesie i poświęcił temu projektowi esej Before six years after, opublikowany z okazji wystawy Filipy César w Jeu de Paume w Paryżu (2012). Tekst ten jest rozszerzoną i krytycznie zrewidowaną wersją tamtego eseju.

CZYTAJ (PL)       PDF (PL)       READ (EN)       PDF (EN)      
Tobias Hering

Tobias Hering

Ur. 1971, niezależny kurator i pisarz. Jako uczestnik Living Archive – Archival Work as a Contemporary Artistic and Curatorial Practice (Arsenal - Institute for Film and Video Art, Berlin) był zaangażowany w wiele projektów (m.in. Visionary Archive, 2013) powiązanych z afrykańską kinematografią i jej obecnością/nieobecnością w archiwach. Tobias Hering jest członkiem jury festiwalu dokumentu i video "dokfest Kassel" i redaktorem zbioru esejów Der Standpunkt der Aufnahme - Point of View: Perspectives of political film and video work (2014).

„Stojąc, wyeksponowani w ten sposób…”. Od „ludzkiego zoo” do „ludzkiej instalacji” i z powrotem, czyli co począć z obrazami hegemonicznej opresji

„Stojąc, wyeksponowani w ten sposób…”. Od „ludzkiego zoo” do „ludzkiej instalacji” i z powrotem, czyli co począć z obrazami hegemonicznej opresji

Tekst obiera za punkt wyjścia polemikę wokół instalacji/spektaklu Bretta Bailey’a Exhibit B, w którym reżyser odwoływał się do idei „ludzkiego zoo”. Dlaczego ten – antyrasistowski w założeniu – projekt wywołał protesty i oskarżenia o rasizm? Stawiając pytanie szerzej: czy importując do dyskursu krytycznego obrazy hegemonicznej opresji, można uniknąć ryzyka, że powtórzy się ich opresywne oddziaływanie?
CZYTAJ (PL)       PDF (PL)      
Olga Stanisławska

Olga Stanisławska

Reportażystka, eseistka, studiowała anglistykę w Warszawie i w Aix-en-Provence. Publikowała w „Gazecie Wyborczej”, „Tygodniku Powszechnym”, „Polityce”. Jej książka Rondo de  Gaulle’a (2001), owoc rocznej podróży z Casablanki do Kinszasy, otrzymała nagrodę Fundacji Kościelskich. Pisze o dylematach wielokulturowych społeczeństw, położeniu mniejszości, stosunku do innego w Europie i poza nią. Wraz z Borysem Lankoszem zrealizowała dla TVP film dokumentalny o muzułmanach we Francji (Z innej strony: Francja, 2006). Jest członkiem jury Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za reportaż literacki i Nagrody im. Beaty Pawlak. Mieszka w Paryżu.

Szyby Afryki

Szyby Afryki

Appunti per una Orestiada Africana Piera Paola Pasoliniego to palimpsestowy filmowy esej lokujący się na styku kina zaangażowanego i filmowego autoportretu, postkolonialnej panoramy i reinterpretacji mitologii. Artykuł jest próbą analizy filmu, w której punktem wyjścia jest jego pierwsze ujęcie, pokazujące reżysera odbijającego się w szybie jednego z afrykańskich sklepów. Jakie jest znaczenie tego motywu w postkolonialnym kontekście?

CZYTAJ (PL)       PDF (PL)      
Tomasz Szerszeń

Tomasz Szerszeń

http://www.ispan.pl/pl/o-instytucie-sztuki-pan/struktura-instytutu-sztuki-pan
Instytut Sztuki, Polska Akademia Nauk

Ur. 1981, fotograf, antropolog kultury, historyk sztuki. Adiunkt w Instytucie Sztuki PAN, członek redakcji kwartalników „Konteksty” i „Widok. Teorie i praktyki kultury wizualnej”. Absolwent Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na UW i Fotografii w PWSFTviT w Łodzi, doktor nauk o sztuce. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Fundacji na rzecz Nauki Polskiej i Rządu Francuskiego. Publikował m.in. w „Literaturze na Świecie”, „Kontekstach”, „Widoku”, „Res Publice Nowej”, „Kwartalniku Filmowym”, a także m.in. w książkach Inne przestrzenie, inne miejsca czy Przekleństwa wyobraźni.  Autor książki Podróżnicy bez mapy i paszportu (słowo / obraz terytoria, Gdańsk 2014). Swoje projekty artystyczne pokazywał m.in. na wystawach w Muzeum Sztuki w Łodzi, Fundacji Archeologia Fotografii i Galerii Asymetria w Warszawie, Nowym Teatrze w Warszawie, Muzeum Mickiewicza w Stambule, a także na Paris Photo w Paryżu.

W kraju młodych boginek

W kraju młodych boginek

Esej przedstawia dynamikę relacji między fotografią a polityką i praktyką kolonialną, na przykładzie działalności i prac Kazimierza Zagórskiego, działającego w Kongo w latach 20 i 30 XX w. Zestawienie serii fotografii fryzur autorstwa Zagórskiego ze współczesnymi pracami J. D. ‘Okhai Ojeikere i Lorny Simpson pokazuje rolę fotografii w konstruowaniu naznaczonej przemocą kolonialnej dominacji, ale też budowaniu postkolonialnej tożsamości wolności.

CZYTAJ (PL)       PDF (PL)      
Małgorzata Maria Grąbczewska

Małgorzata Maria Grąbczewska

Instytut Sztuki, Polska Akademia Nauk

Historyk sztuki, absolwentka Uniwerystetu Warszawskiego (MISH) i Ecole du Lovre w Paryżu, doktorantka Instytutu Sztuki PAN. W latach 2005-2011 kurator zbiorów fotografii Biblioteki Polskiej w Paryżu. Od 2012 r. asystentka w Zakładzie Zbiorów Ikonograficznych Biblioteki Narodowej. Stypendystka Ministra Edukacji (1999), Rządu francuskiego (2001/02), Ministra Kultury (2012). Kieruje projektem badawczym Źródła do historii fotografii polskiej XIX wieku. Zebranie, opracowanie i edycja rozproszonego materiału źródłowego, finansowanym przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w ramach programu NPRH (2012-1016). Autorka artykułów naukowych, tłumaczeń, tekstów krytycznych i popularyzatorskich z zakresu historii sztuki XVIII i XIX w. Redaktorka książek naukowych, ostatnio Slanislas Auguste, dernier roi de Pologne, mécène et collectionneur dans l’Europe de Lumières (2013).

Haiti Letha. Pokusy egzotyki

Haiti Letha. Pokusy egzotyki

Film Jørgena Letha Haiti. Bez tytułu (1996) we frapujący sposób ukazuje kraj w dobie przemian politycznych i zamieszania pierwszej połowy lat 90. XX w. Leth nie tworzy liniowej narracji, lecz raczej dzięki przemyślanym zabiegom montażowym konstruuje heteroglotyczny „film gęsty” (terminu tego nie należy utożsamiać ze znanym „opisem gęstym” Clifforda Geertza). Obraz Letha może jednak budzić również niepokój z uwagi na to, jak filmowiec odnosi się m.in. do kwestii egzotyzacji i nostalgii. Tym m.in. zagadnieniom poświęcony jest tekst.


CZYTAJ (PL)       PDF (PL)      
Sławomir Sikora

Sławomir Sikora

Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Warszawskiego

Antropolog, adiunkt w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej (Uniwersytet Warszawski). Zainteresowania, publikacje oraz prowadzone zajęcia koncentrują się przede wszystkim wokół antropologii wizualnej, antropologii miasta, antropologii śmierci i teoretycznych zagadnień związanych z antropologią. Autor książek Fotografia. Między dokumentem a symbolem (2004) oraz Film i paradoksy wizualności. Praktykowanie antropologii (2012); publikował m.in. w „Dialogu”, „Kontekstach”, „Kwartalniku Filmowym”, „Kulturze Współczesnej”, „Res Publice Nowej”, „Roczniku Historii Sztuki”. Współredaktor książki Zanikające granice. Antropologizacja nauki i jej dyskursów (2009). Współkurator wystawy Nostalgia urzeczywistniona. Afryka w fotografiach Kazimierza Zagórskiego (Zachęta 2005); współautor filmu Żeby to było ciekawe. O mediatyzacji obrzędów weselnych (2009).

Panorama

Fragmenty, albo przeznaczenia fotografii

Fragmenty, albo przeznaczenia fotografii

Przekład rozdziału Fragments; or, The Ends of Photography z książki From a Nation Torn: Decolonizing Art and Representation in France, 1945–1962 (Duke University Press 2014).

Autorka analizuje w nim projekt Les voix du silence André Malraux jako w istocie współbieżny z polityką historyczną i kolonialną państwa francuskiego w okresie pod drugiej wojnie światowej, naznaczonym niesławną pamięcią o okresie Vichy z jednej strony, a z drugiej – rozwojem ruchów emancypacyjnych we francuskich koloniach. Feldman bierze pod uwagę zarówno treści – dzieła sztuki – uwzględnione przez Malraux w jego obrazie sztuki świata, jak i jego metodę, w tym swoiste użycie fotografii.

CZYTAJ (PL)       PDF (PL)      
Hannah Feldman

Hannah Feldman

Department of Art History, Northwestern University

Wykładowczyni historii sztuki na Northwestern University. Autorka książki From a Nation Torn: Decolonizing Art and Representation in France (2014). Publikowała w „Art Journal", „Artforum", „Frieze", „nka: Journal of Contemporary African Art", „October” i „Third Text", a także w katalogach wystaw „New Realisms 1957–1962. Strategies of the Object Between Readymade and Spectacle" w Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía w Madrycie, „Allora and Calzadilla" w Kunsthalle Zürich czy „Akram Zaatari: Earth of Endless Secrets", Portikus, Frankfurt.

 

Kolonializm na afiszu. Impressions d’Afrique Raymonda Roussela

Kolonializm na afiszu. Impressions d’Afrique Raymonda Roussela

Tekst jest próbą interpretacji afisza teatralnego do sztuki Raymonda Roussela Impressions d'Afrique w świetle eksperymentalnej twórczości autora oraz kolonialnych stereotypów z początku XX wieku. Afisz wchodzi z tymi dwoma kontekstami w dwa różne, dysonansowe i komplementarne dialogi, które podważają jednoznaczny charakter przedstawienia i kwestionują jego realizm. Powieść Roussela, sztuka na jej podstawie oraz reklamujący ją afisz prowadzą ironiczną grę z kolonialną tradycją i ujawniają w niej swój dekonstrukcyjny potencjał.
CZYTAJ (PL)       PDF (PL)      
Tomasz Swoboda

Tomasz Swoboda

http://swoboda.dbv.pl
Uniwersytet Gdański

Autor książek To jeszcze nie koniec? (2009), Historie oka. Bataille, Leiris, Artaud, Blanchot (2010) oraz Histoires de l’œil (2013). Laureat nagrody „Literatury na Świecie” za przekład oraz Nagrody im. Andrzeja Siemka za Historie oka. Tłumaczył na polski między innymi teksty Baudelaire’a, Nervala, Nadara, Bataille’a, Leirisa, Sartre’a, Barthes’a, Ricoeura, Derridy, Foucaulta, Caillois, Starobinskiego, Pouleta, Richarda, Vovelle’a, Didi-Hubermana, Le Corbusiera i Krystyny Szwedzkiej. Stypendysta Centre National du Livre, członek redakcji „Cahiers ERTA” oraz „Schulz Forum”, profesor Uniwersytetu Gdańskiego, wykłada też na Uniwersytecie Szczecińskim; mieszka w gdańskim wieżowcu z żoną, dziećmi i kotem.

Perspektywy

Postcolonial Museum Laboratory, Clémentine Deliss in conversation with Joanna Sokołowska

Postcolonial Museum Laboratory, Clémentine Deliss in conversation with Joanna Sokołowska

Zapis rozmowy pomiędzy Clémentine Deliss, dyrektorką Weltkulturen Museum we Frankfurcie, i Joanną Sokołowską, kuratorką w Muzeum Sztuki w Łodzi, na temat nowych, eksperymentalnych projektów badawczych i ekspozycyjnych mających miejsce w Weltkulturen Museum.
READ (EN)       PDF (EN)      
Clémentine Deliss,

Clémentine Deliss

Weltkulturen Museum, Frankfurt

Dyrektorka Weltkulturen Museum we Frankfurcie. Studiowała sztukę i antropologię w Wiedniu, doktoryzowała się w School of Oriental and African Studies na University of London. W latach 1992-95 była dyrektorem artystycznym festiwalu africa'95. Od 1996 była wydawcą Metronome - organu pisarzy i artystów, pojawiającego się w kontekście Biennale w Wenecji i Dakarze, a także documenta 10 i 12 w Kassel. Była dyrektorką Future Academy w Edinburgh College of Art.

Joanna Sokołowska

Joanna Sokołowska

Muzeum Sztuki w Łodzi

Kuratorka w Muzeum Sztuki w Łodzi. W swojej pracy skupia się na relacjach sztuki, ekonomii i polityki na tle współczesnych przekształceń w warunkach produkcji. Interesuje ją także powstawanie wspólnot artystycznych i estetycznych a także rola sztuki w wytwarzaniu nie-utylitarnych prototypów relacji społecznych. Wśród jej projektów kuratorskich znaleźć można: Oczy szukają głowy do zamieszkania, Robotnicy opuszczają miejsce pracy w Muzeum Sztuki in Łódź; Accretions, Galerija Škuc, Ljubljana; Inne miasto, inne życie, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa.

„Umarł Mickiewicz, narodził się Grąbczewski…”. O migrowaniu do Orientu i migrowaniu Orientu

„Umarł Mickiewicz, narodził się Grąbczewski…”. O migrowaniu do Orientu i migrowaniu Orientu

Rozmowa z pisarzem i kuratorem Maksem Cegielskim o jego dwóch najnowszych projektach, Migrującym Uniwersytecie Mickiewicza w Stambule oraz odtwarzaniu historii polskiego podróżnika i etnografa Bronisława Grąbczewskiego.
CZYTAJ (PL)       PDF (PL)      
Max Cegielski,

Max Cegielski

http://maxmasala.blox.pl/html

Dziennikarz, pisarz, prezenter radiowy i telewizyjny, animator kultury, podróżnik, kurator. Współpracuje m.in. z kanałem TVP Kultura, gdzie prowadzi i współtworzy cykl Hala odlotów. Opublikował Masala (2002), Apokalipso (2004), Pijani bogiem (2007), Oko świata. Od Konstantynopola do Stambułu (2009) oraz Leksykon buntowników (2013).

Katarzyna Bojarska,

Katarzyna Bojarska

http://ibl.waw.pl/pl/o-instytucie/pracownicy/bojarska-katarzyna
Instytut Badań Literackich, Polska Akademia Nauk

Ur. 1981. Adiunkt w Instytucie Badań Literackich PAN, w Zespole do Badań nad Literaturą i Kulturą Późnej Nowoczesności, członkini Uniwersytetu Muri im. Franza Kafki. Autorka tekstów i przekładów zainteresowana relacjami sztuki, literatury, historii i psychoanalizy. Tłumaczka m.in. książki Dominicka LaCapry Historia w okresie przejściowym. Doświadczanie, tożsamość, teoria krytyczna (2009) oraz Susan Buck-Morss Hegel, Haiti i historia uniwersalna (2014). Autorka książki Wydarzenia po Wydarzeniu: Białoszewski – Richter – Spiegelman (2012). Od 2011 w zespole redakcyjnym "Tekstów Drugich".

Katarzyna Czeczot

Katarzyna Czeczot

Instytut Badań Literackich, Polska Akademia Nauk

Historyczka literatury, adiunkt w Pracowni Literatury Romantyzmu w Instytucie Badań Literackich PAN, wykładowczyni na Gender Studies IBL PAN.

Migawki

Globalny styl międzynarodowy na Berlin Biennale 8

Globalny styl międzynarodowy na Berlin Biennale 8

Krótkie krytyczne omówienie 8 biennale sztuki współczesnej w Berlinie kuratorowanego przez Juana A. Gaitána, 29 maja - 3 sierpnia 2014.
CZYTAJ (PL)       PDF (PL)      
Daniel Muzyczuk

Daniel Muzyczuk

Muzeum Sztuki, Łódź

Kurator w Muzeum Sztuki w Łodzi. Kurator m.in. projektów Long Gone Susan Philipsz, Poszliśmy do Croatan (wraz z Robertem Rumasem), Fabryka Mariusza Warasa i Krzysztofa Topolskiego, MORE IS MORE (wraz z Agnieszką Pinderą i Joanną Zielińską), Melancholii sprzeciwu (wraz z Agnieszką Pinderą), "Spojrzeń" 2011, Dźwięków elektrycznego ciała (wraz z Davidem Crowleyem) oraz Prolegomena do nauk ekonomicznych prowadzonych od kuchni. Trzydzieści lat Galerii Wschodniej. Kurator pawilonu polskiego na 55. Biennale Sztuki w Wenecji. Zwycięzca (z Agnieszką Pinderą) konkursu im. Igora Zabla w 2011 roku. Wykładał na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Członek AICA.

 

 

 

Kharkiv Photography School. Group “Shilo” (V. Krasnoshchok, S. Lebedynskyy, V. Trykoz)

Kharkiv Photography School. Group “Shilo” (V. Krasnoshchok, S. Lebedynskyy, V. Trykoz)

Uwagi na temat fotograficznego kolektywu Shilo w kontekście współczesnej ukraińskiej fotografii. Wystawa Grupa Shilo / Finished Dissertation, Władysław Krasnoszczok / Tretiakovka była prezentowana jesienią 2014 roku w Galerii Asymetria w Warszawie. 
Read (EN)       PDF (EN)      
Tatiana Pavlova

Tatiana Pavlova

Teoretyczka i historyczka ukraińskiej fotografii. Od 1975 towarzyszyła podziemnej grupie "Czas" (założyciele: Evgeniy Pavlov i Yury Rupin, główna postać: Boris Mikhailov). W latach osiemdziesiątych zaczęła systematycznie badać dorobek "charkowskiej szkoły fotografii" (w 2007 roku obroniła doktorat na ten temat).

 

Postępowi higieniści i rozpruwacze murów

Postępowi higieniści i rozpruwacze murów

Krytyczne omówienie dwóch wystaw kuratorowanych przez Andę Rottenberg, Postęp i higiena oraz Unsubscribe Gregora Schneidera w warszawskiej Zachęcie.
CZYTAJ (PL)       PDF (PL)      
Katarzyna Bojarska

Katarzyna Bojarska

http://ibl.waw.pl/pl/o-instytucie/pracownicy/bojarska-katarzyna
Instytut Badań Literackich, Polska Akademia Nauk

Ur. 1981. Adiunkt w Instytucie Badań Literackich PAN, w Zespole do Badań nad Literaturą i Kulturą Późnej Nowoczesności, członkini Uniwersytetu Muri im. Franza Kafki. Autorka tekstów i przekładów zainteresowana relacjami sztuki, literatury, historii i psychoanalizy. Tłumaczka m.in. książki Dominicka LaCapry Historia w okresie przejściowym. Doświadczanie, tożsamość, teoria krytyczna. (Kraków 2009) oraz Susan Buck-Morss Hegel, Haiti i historia uniwersalna. Autorka książki Wydarzenia po Wydarzeniu: Białoszewski – Richter – Spiegelman (Warszawa 2012). Stypendystka Fulbrighta na Cornell University, Ithaca NY. Laureatka stypendium FNP „Start” (2010) oraz stypendium tygodnika „Polityka” „Zostańcie z nami” w kategorii literaturoznawstwo (2006). Stypendystka programu Młoda Polska (2011) oraz FNP w programie „Mistrz” w zespole prof. Ewy Domańskiej (UAM, Poznań, Stanford University). Od 2011 w zespole redakcyjnym "Tekstów Drugich".

Tysiące utraconych zdarzeń. O wystawie prac Marii Bartuszovej w warszawskim MSN

Tysiące utraconych zdarzeń. O wystawie prac Marii Bartuszovej w warszawskim MSN

Recenzja wystawy "Formy przejściowe. Maria Bartuszová", Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, kuratorki: Marta Dziewańska, Gabriela Garlatyová, 26 września 2014 – 6 stycznia 2015.

 

CZYTAJ (PL)       PDF (PL)      
Luiza Kempińska

Luiza Kempińska

Absolwentka historii sztuki na UAM w Poznaniu. Interesuje się sztuką współczesną, filozofią - zwłaszcza francuską - oraz zagadnieniami podmiotowości, nieobecności i śladowości.